اختلالات دفعی و چگونگی درمان آن در کودکان ؟

:: نویسنده : بخش گوناگون
:: تاریخ انتشار : می 1, 2018
اختلالات دفعی و چگونگی درمان آن در کودکان ؟

در این مقاله قصد داریم درباره بی اختیاری دفع در کودکان که به اختلالات دفعی مشهور است بیشتر صحبت کنیم و روش های درمانی این اختلال را بیان نماییم .

مشکلاتی همچون بی اختیاری در دفع ادرار و مدفوع از جمله اختلالات دفعی در کودکان به شمار می روند. اختلالات دفعی در میان کودکان شیوع بیشتری دارد، اما مسئله ای که حائز اهمیت می باشد و مهم تر است بی اختیاری در دفع مدفوع است.

تعریفی از اختلالات دفعی :

این اختلال زمانی مطرح می‌شود که کودکی که حداقل سن او ۴ سال است در مکان و جای نامناسب و یا در لباس خود به‌طور عمد یا غیرعمد عمل دفع را انجام دهد و معمولا بدین صورت است که کودک مدفوع خود را به‌ طور کامل به لباس خودش تخلیه نمی‌کند و نشت مدفوع رخ می‌دهد.

مسائل دفعی کودکان یکی از مهم‌ترین مسائل دوران کودکی و از عمده‌ترین نگرانی‌های احتمالی خانواده‌ها به شمار می‌رود. اختلالات دفعی در کودکان انواع مختلف دارد:

۱-نگهداری مدفوع و خودداری از اجابت مزاج
۲- بی‌اختیاری دفع
۳- بی‌اختیاری ادرار

اختلالات دفعی در کودکانی رخ می‌دهد که برای رفتن به دستشویی مشکل دارند. (هم برای دفع مدفوع و هم برای ادرار) که این رفتار بصورت مکر برای مدت طولانی‌تر از سه ماه به خصوص در کودکان کمتر از ۵ سال اتفاق می‌ افتد، مشکل زمینه‌ای وجود دارد.

چه چیزی باعث اختلالات دفعی می شود؟

از اصلی ترین دلایل اختلال دفع در کودکان می توان به یبوست مزمن اشاره نمود. یبوست به دلایل متعددی به وجود می آید که از جمله آن ها می توان به نخوردن آب کافی، استرس و درد در ناحیه مقعد اشاره کرد.هنگامی که کودک دچار یبوست می شود، مقدار زیادی مدفوع در مقعد جمع می شود که این امر سبب کشیده شدن مقعد می شود. این کشش پایانه های عصبی در مقعد را بی حس می کند و کودک ممکن است احساس نیاز به رفتن به دستشویی نداشته باشد و یا متوجه نشود که مدفوع خارج شده است. توده ی مدفوع می تواند متراکم شود – بیش از حد بزرگ یا سفت شود به صورتی که بدون درد خارج نشود. نهایتا، عضلاتی که مدفوع را در مقعد نگه می دارند، دیگر نمی توانند آن را عقب نگه دارند. اگر چه توده سخت بزرگ مدفوعی نمی تواند عبور کند، مدفوع مایع یا شل ممکن است از دور توده متراکم شده نشت کند و به لباس کودک مالیده شود.

درمان اختلالات دفعی :

به طور کل در درمان این اختلال ، مطالعات پژوهشهای مختلف بیانگر آن هستند که درمانهای رفتاری وسیله مطمئنی برای درمان این اختلال به شمار می آیند.

در کودکانی که دچار یبوست هستند باید با روشهای مختلف سعی در از بین بردن یبوست کرد ، می توان برای از بین بردن یبوست حبوبات ، غلات و انواع سوپ و سبزیجات و میوه های تازه را در برنامه غذایی کودک افزایش داد تا یک اجابت مزاج خوب به وجود آید ، تجارب مکرر بدون ناراحتی از دفع می تواند به کودکی که تجارب دردناکی را در گذشته تجربه کرده ، کمک کند.

و حال کودکی که به علل اختلال عاطفی و بدون هیچ علت عضوی ، حالت قبض مدفوع دارد ، در درمان این کودکان ابتدا می بایستد شرح حال دقیقی از وضعیت آنها به دست آورد تا بتوان علت حبس مدفوع را مشخص کرد و در صورت وجود تنشهای خانوادگی و تعامل منفی والدین و کودک و یا وجود استرس و ترس آنها را از بین برد.

پژوهشهایی که عمدتا از بررسی مربوط به آموزش کنترل مدفوع تشکیل می شود قویا مبین آن است که آموزش توام با سختگیری و تنبیه منجر به ایجاد خصومت در کودکان می شود که در این مرحله باید علل لجاجت و خصومت کودک با والدین مشخص شود تا بتوان آنها را از بین برد.

همچنین عده ای از کودکان وجود دارند که مدفوع را جزئی از وجود خود می دانند که در این صورت باید والدین برای کودک بدنش را به شکل خیلی ابتدایی تشریح کنند و در مورد چگونگی به وجود آمدن و خروج مدفوع را برایش توضیح دهند تا کودک بداند که مدفوع جزئی از بدن او نیست و نیاز به خروج دارد.

و یا کودکانی هستند که از محیط توالت می ترسند و به این علت از رفتن به آنجا امتناع می ورزند که باید در این صورت ترس کودک را شناخت ، با او به توالت رفت محل قرار گرفتن ادرار و مدفوع را به او نشان داد یا اگر از صدای سیفون می ترسد باید به همراه او سیفون را کشید و برایش توضیح داد که چه عملی را انجام می دهد و بی خطر می باشد ، کودک را برای صحبت کردن در مورد ترسهایش تشویق کنید ، کودک را بطور آزمایشی بر روی توالت بنشانید تا متوجه شود که به درون آن نمی افتد ، یک اسباب بازی مخصوص که که کودک دوست دارد در توالت بگذارید که کودک تشویق شود و برایش محیط مطبوعی به وجود آید.

از دیگر عواملی که موجب می شود کودک به توالت نرود این است که والدین هنگامی که قصد تنبیه کودک را دارند او را درون توالت می فرستند و به همین دلیل توالت به یک مکان نا امن برای کودکان تبدیل می شود و کودک در آنجا احساس نا امنی می کند در نهایت والدین باید سعی کنند به دقت کودک خود را بشناسند تا از این طریق بتوانند او را درک کنند و مسائل او را حل نمایند.

منبع : دکترسلام

اشتراک گذاری این مطلب در :