اشک در عزای امام حسین علیه السلام شهید دشت کربلا

:: نویسنده : بخش گوناگون
:: تاریخ انتشار : اکتبر 24, 2015
:: موضوع : گوناگون » مقاله آزاد
اشک در عزای امام حسین علیه السلام شهید دشت کربلا

امروزه سوال های پیرامون عزاداری امام حسین علیه السلام نه تنها از گدشته کمتر نیست بلکه به علت نا آگاهی از مسائل دینی شدت هم گرفته است . چرا برای حسین اشک میریزیم ؟

ابتدا به دو سوال رایج پاسخ می دهیم : ” چرا می گویند امام حسین علیه السلام مظلوم است ؟ ” ، ” چرا حضرا ابوالفضل العباس خواست آب بنوشد اما این کار را نکرد ؟ ”

بسیار حدیث از امام علی علی علیه السلام و ائمه در خصوص گرفتن حق وجود دارد ” حق دادنی نیست ، گرفتنی است ” و… با این وجود چرا امام حسین علیه السلام را مظلوم می شماریم ؟ یعنی ایشان از عهده ی گرفتن حق خود برنیامده اند ؟ مظلوم به معنای کسی است که در جایگاه شایسته ی خود قرار ندارد . امام حسین علیه السلام را مظلوم میخوانیم زیرا برای حق جنگیدند اما متاسفانه ظالمین در ظاهر پیروز شدند و این پیروزی موقت حق آنان نبود .

در خصوص سوال دوم : حضرت عباس علیه السلام هیچگاه وسوسه ی نوشیدن آب نشدند ، ایشان آب را بالا آورده تا به نفس خود بگویند در این نزدیکیست اما چون همیشه بر تو ( خطاب بر نفس ) غلبه می کنم . مانند امام خمینی ( ره ) زمانی که میل شدید به خوردن هندوانه پیدا کردند ، هندوانه ای خریدند اما برای تنبیه خود ( به منظور اجابت نکردن سریع خواسته ی شکم ) بر روی هندوانه را تماما نمک پاشیدند و خوردند .

به سراغ بحث اصلی می رویم ؛ امروزه در مجالس و هیئت ها شاهد اغراق برخی مداحان هستیم که متاسفانه خود آگاه بر نتیجه ای که بر قشر جوان می گذارند نیستند ؛ همین موارد و رفتارهای نا آگاهانه باعث می شود عده ای مجالس را ریاکارانه دانسته و به علت اطلاعات کمی که در خصوص علت و فلسفه ی عزاداری دارند از این مهم سرد شوند . بنابراین فلسفه ی گریه بر امام حسین علیه السلام را از دید آیت الله بهجت مرور می کنیم :

( این مطالب به صورت خلاصه و به نگارش نویسنده می باشد ، اما تماما حق مطلب را ادا کرده است )

امام حسین علیه السلام شخصیت والایی بودند که اکنون نیز در دل مسلمین زنده می باشند ، ایشان تمام ویژگی های حسنه را در حد اعلی در وجود خویش پرورش داده بودند . نشانه ی غلبه بر نفس و بندی ایشان در برابر خدا نیز قیام عظیم عاشورا می باشد . در مقابل این قیام عظیم گاه انسان از روی ناراحتی بر امام حسین علیه السلام و یاران ایشان اشک می ریزد و گاه از روی محبت و یا دوست داشتنی که نسبت به ایشان دارد . این امر بسیار طبیعی و درک شده است که گریه می تواند انواع مختلفی ( از روی ترس ، محبت ، ناراحتی و… ) داشته باشد . اگر ما عظمت کار امام حسین علیه السلام را درک کنیم قطعا از شوق اشک بر دیده جاری خواهیم کرد ، همانطور که ائمه نیز در وصف کار عظیم ایشان گریسته اند ؛ اشک شوق می تواند در غالب این درک عظیم باشد و یا در هنگام ملاقات ضریح مطهر ایشان و از سر شوق ، مانند طفلی که مادرش را از سر شوق به آغوش می کشد .

امید بر آن است در صورتی که شبه و سوالی برای عزیزان ایجاد شده است آن را کم کاری نویسنده دانسته و بر تفسیر فلسفی و دلایل دینی شیعه خرده نگیرید .

در خواست آگاهی :

امروزه دشمنان شیعه در حد گذشته ازدیاد دارند با این تفاوت که با کمک گرفتن از ناآگاهی مسلمین فعالیت های خود را آشکارا دنبال می کنند . عاجزانه خواهشمندیم از محبت حسین علیه السلام و امام زمان ( عج ) غافل نباشید ؛ قطعا همین دوبال شیعه هدف نیت شوم مشرکین است .

اشتراک گذاری این مطلب در :