بازیهای دسته جمعی و پرورش خودباوری در کودکان

:: نویسنده : بخش گوناگون
:: تاریخ انتشار : جولای 2, 2014
بازیهای دسته جمعی و پرورش خودباوری در کودکان

دوران کودکیتان را به خاطر دارید ؟ شاید اولین چیزی که به ذهنتان برسد ، بازیهای دسته جمعی آن دوران باشد که سرشار از نشاط و تفریح بود .

امروزه به خاطر برخی تغییرات در ساختار تربیتی و نیز تغییر در سیستم زندگی افراد ، بعضی چیزها که در واقع خیلی مهم هم هستند ، کم کم به ورطه ی فراموشی کشیده شده اند.

شاید امروزه کمتر کودکی را ببینید که میل به بازیهای دسته جمعی که آن زمان برای ما تفریح بود داشته باشد و معمولا به خاطر وجود ابزاری چون رایانه ، تبلت ، موبایل و … شاید حس کند که دیگر نیازی به آن بازیها نیست . جالب اینجاست که حتی برخی از همین کودکان ، اسم بازیهای آن دوران را هم نشنیده اند ، چه برسد به اینکه بخواهند آن بازیها را تجربه کنند !

پس در خیلی از موارد کودک امروزی مقصر نیست . نکته دقیقا همینجاست که شاید خود ما کوتاهی و یا به واقع تنبلی کرده ایم برای آموزش دادن بازیهای دسته جمعی آن دوران به کودکان این دوره !

بی شک میدانید که بازهای دسته جمعی سالهای گذشته و یا به عبارت دیگر بازیهای تحرکی آن دوران ، تنها یک بازی و سرگرمی نبود ، بلکه خود نوعی ورزش و تحرک پذیری برای کودکان به شمار میرفت که این علاوه بر ایجاد نشاط بیشتر در کودک ، باعث تخلیه ی انرژی به روش صحیح و همچنین سالم سازی جسم کودک نیز میشد .

بازیهای دسته جمعی حس خودباوری را در کودکان پرورش میداد و باعث میشد که از شکستها و پیروزیهای آن بازیها کسب تجربه کنند .

به زمین میخوردند و می ایستادند ، گاهی گریه میکردند از شکست و گاهی میخندیدند برای پیروزی ، ولی مهم با هم بودنشان بود . مهم این بود که آخر هر بازی لبخند به لبانشان مینشست ، چه بازنده باشند و چه برنده .

خوشحال بودند که به بهانه ی آن بازیهای دسته جمعی ، ساعاتی را با هم سپری میکردند و خسته میشدند از آن همه تحرک و بالا پریدنها و دوندگیهای کودکانه ی خود .

درست است که کودکان امروزی کمی با کودکان نسل گذشته متفاوتند و ممکن است به دلیل تکنولوژی و ابزارهایی که در دسترسشان است ، ذهن فعالتری نسبت به همسالان گذشته ی خود داشته باشند ، ولی این دلیل بر آن نیست که ما با جملاتی نظیر : نسل جدید متفاوت است ، نسل جدید نسل رایانه و تکنولوژیست ، نسلی باهوش و متفاوت از ماست و … که برخی از آنها درست و برخی به کل اشتباه است ، کودکمان را از شادی بیشتر محروم سازیم .

شاید بگویید این دو ( شادی بیشتر کودکان و جملاتی که در بالا گفته شد ) چه ربطی به هم دارند ؟!!! بله در ظاهر ربطی بین آنها نیست اما قضیه چیز دیگریست .

وقتی خود شما با آن جملات سعی بر این دارید که کودکتان را از نسلی که خودتان در آن بزرگ شده اید جدا کنید ، میتوانید انتظاری غیر از این از فرزندتان داشته باشید ؟

اینگونه میشود که برخی از ما هیچ تلاشی و یا در حالت خوشبینانه تلاش خیلی اندکی میکنیم که فرزندمان را با بازیهای دسته جمعی آن زمان آشنا کنیم و آنها را تشویق به چنین بازیهایی نماییم ( بازیهایی نظیر : هفت سنگ ، لی لی ، قایم باشک و … )

بیایید کودکان سنتی آن زمان را تصور کنید و کودکان مدرن امروزی را ، و فکر کنید که بین این دو نسل چه اتفاقی رخ داده که شاید برخی از کودکان امروز دارای رفتارهای پرخاشگرانه ، افسردگیهای حاد و مشکلاتی از این قبیل اند ؟

کودکان سنتی دیروز قهر و آشتی داشتند ولی افسرده نمیشدند ، بازیهای دسته جمعی میکردند ولی خسته از جمع نبودند ، خیلی کمتر گوشه گیر و منزوی میشدند . ولی امروزه به چه شکل است ؟

اگر بخواهیم میتوانیم با شیوه های آموزشی صحیح و در عین حال ساده ، خودباوری را در کودکمان پرورش دهیم و از معضلاتی نظیر گوشه گیری و فرار از جمع ، رفتارهای پرخاشگرانه و … که برخی در کودکی بروز میکند و برخی در سنین بالاتر ، به سادگی جلوگیری کنیم که یکی از همین اصول آموزشی ساده ، تشویق به بازیهای دسته جمعی ولی به شیوه ی گذشته است .

اشتراک گذاری این مطلب در :