حس شوخ طبعی برای خندیدن کافی نیست !

:: نویسنده : بخش آموزش
:: تاریخ انتشار : فوریه 6, 2014
:: موضوع : آموزشی » خنده درمانی
حس شوخ طبعی برای خندیدن کافی نیست !

در نتیجه ی جدی بودن و سختگیری بیش از حد ، حس شوخ طبعی ما روز به روز در حال افول است ، با اینکه این حس به تنهایی دلیل کافی برای خندیدن به شمار نمی رود.

امروز نمی توان برای بر انگیختن خنده فقط به حس شوخ طبعی افراد تکیه کرد ، زیرا این حس پدیده ای ذهنی و انتزاعی است و در همه ی اشخاص وجود ندارد . همه استعداد گفتن یا درک کامل جنبه های خنده دار لطیفه ها را ندارند . این که هر فردی برای خندیدن باید دارای حس شوخ طبعی باشد کاملاً درست است . همچنین این که فقط عدّه ی اندکی حس شوخ طبعی دارند ، حقیقتی انکارناپذیر است . پس اگر بخواهیم به حس شوخ طبعی تکیه کنیم ، اکثریّت مردم به دلیل بی بهره بودن از این حس قادر به خندیدن نخواهند بود .
لطیفه گفتن نمی تواند هر روز ما را به خندیدن وادار کند و حس شوخ طبعی نیز در خورجین همه کس یافت نمی شود.

پرسشی مهم؟؟؟؟؟ « چگونه بخندیم و چه کسی ما را خواهد خنداند ؟ »

در این زمینه یک انقلاب بزرگ روی داده است . دکتر مادان کاتاریا ، پزشک هندی ساکن شهر بمبئی ، که در نخستین مطلب مربوط به آموزش های خنده درمانی با عنوان « خنده درمانی و مقدمه ای از دکتر مادان کاتاریا » درباره ی این شخصیت، توضیحات مختصری گفته شد، برای نخستین بار شیوه ی نوینی را برای خندیدن ابداع کرده است که بر اساس آن افراد در قالب یک گروه گرد هم می آیند و با به کارگیری تکنیک های یوگای خنده (یوگای حسیا) می خندند . همه می توانند در این جلسه ی خنده درمانی گروهی که بدون گفتن لطیفه هر روز به مدّت 15 تا 20 دقیقه برگزار می شود شرکت کنند. هر جلسه با تمرین تنفّس عمیق و هوهو هاها کردن آغاز می شود و به دنبال آن ، تکنیک های گوناگون خنده های بر انگیزاننده نظیر خنده ی از ته قلب ، خنده ی بی صدا ، خنده ی متوسط ، خنده ی شیر ، خنده ی نشاط ، خنده ی یک متری ، خنده ی گفت و گوی تلفنی ، خنده ی تدریجی و … اجرا می گردد.
در مقالات بعدی با هم کم کم به رازهای این دکتر هندی و متبسم پی خواهیم برد.

اشتراک گذاری این مطلب در :