دنیای کودکانه ی فرزند خود را جدی بگیریم !

:: نویسنده : بخش گوناگون
:: تاریخ انتشار : مارس 26, 2015
دنیای کودکانه ی فرزند خود را جدی بگیریم !

هر فرد در طول دوران زندگی خود ، بایستی دوران کودکی را سپری کند که خواه ناخواه در این دوران ، با دنیای شیرینی رو به رو میباشد ، به نام دنیای کودکانه .

دنیای کودکانه ی بچه ها ، بسیار متفاوت از دنیای ما به اصطلاح ، آدم بزرگهاست ! خیلی ار افرادی که بزرگ می شوند ، به طور کلی دنیای کودکانه ی بچگی خود را فراموش می کنند و حتی منکر آن هم می شوند !

شاید دنیای کودکانه ی کودکی خود را ضعفی برای دنیای بزرگی خود می دانند و یا حتی تهدید !

یک کودک ، در هر موقعیتی که باشد ، جدای از هر نوع سطح اجتماعی ، فرهنگی ، اقتصادی خانواده اش ، کودکی می کند ، که این کودکی ها بسته به موقعیت و نحوه ی بزرگ شدن او ، متفاوت است . در همین کودکی های خود ، دنیایی برای خود می سازد که فارغ از هرگونه بدی ، خشونت ، حسادت های ما آدم بزرگ ها و … است دنیایی که وقتی بزرگ می شویم ، آن را دنیای کودکانه می نامیم .

مقیاس دنیای کودکانه برای هر کودک ، متفاوت است ، شاید برای برخی از کودکان ، این دنیا فقط در یک اسباب بازی ختم شود و برای برخی با کشیدن دست نوازشی این دنیا ساخته شود ، ولی به هر حال هر چه که باشد ، دنیای زیباییست و باید به آن احترام بگذاریم .

شما به عنوان پدر یا مادر یک خانواده ، چقدر به دنیای کودکانه ی فرزند خویش احترام می گذارید و یا اصلا دنیای کودکانه ی او ، برای شما اهمیتی دارد ؟

برخی از پدر و مادرها ، خواسته یا ناخواسته ، دنیای کودکانه ی کودکان خود را فقط با پول می سازند و همه چیز را در پول خلاصه می کنند . پدری که از صبح تا شب کار می کند برای درآوردن پول و تنها بهانه اش برای این همه کار ، خانواده اش است و در رأس آن فرزندش ! وقتی پای صحبت اینگونه پدرها مینشینی ، از کمبودهای بعضا مادی دوران کودکی خود حرف میزنند و در پاسخت میگویند : ” میخوام هر چی که نداشتم رو واسه بچه م فراهم کنم تا کمبودی احساس نکنه ” .

حال سئوال این است که : چه کمبودی ؟ کمبود مادی ؟ پول ؟ آیا این تمام دنیای کودکانه ی یک کودک است ؟ پول را خواهی داد ، ولی چه چیزهای دیگری را از دنیای کودکانه ی او حذف میکنی ؟

همیشه آنگونه که ما بزرگترها فکر می کنیم ، درست نیست و برخی وقتها بد نیست ، بعضی از رفتارهای خود را از کودکان الگو برداری کنیم ، چون معنای زندگی را درست تر متوجه شده اند .

ما از روی محبت و بدون هیچگونه سوء نیتی ، برای فرزندمان تلاش می کنیم ، ولی غافل از این هستیم که این رفتار ما ، یک رفتار خودخواهانه بیش نیست ! چون فقط می خواهیم چیزهایی که خودمان در کودکی نداشتیم را برای فرزند خود فراهم کنیم ، آن هم به هر قیمتی ! حتی به قیمت گرفتن محبت پدرانه یا مادرانه از دنیای کودکانه ی کودک خویش !!!

شده یکبار جدی و با محبت ، با فرزند خود صحبت کنید و مستقیم به او بگویید : ” عزیزم آیا تو می خوای که من فقط واسه تو از صبح تا شب کار کنم و خیلی وقتا مجبور باشم که کنارت نباشم ؟ ” فکر می کنید چه جوابی خواهید گرفت ؟ مطمئنا اگر کار از کار نگذشته باشد و فرزند شما به این شرایط عادت نکرده باشد ، پاسخ منفی دریافت می کنید .

اکثر پدر و مادرهایی که نگرش اینچنینی دارند و محبت کردن را در پول درآوردن و خرج کردن برای فرزندان خود می دانند ، وقتی کودکشان بزرگ می شود و روزی مقابل آنها می ایستد و از نداشته هایش صحبت می کند و آن فرزندی نشده که در آرزوی پدر و مادرش بوده ، می گویند : ” حیف ! دستم نمک نداره ، همه چیز واست فراهم کردم ولی انگار نه انگار ، حالا جوابمو اینجوری میدی؟ ” اما غافلند از اینکه ، همه چیز در پول نیست و نداشته های دیگری هم میتوان داشت که پول ، فقط می تواند بهانه ای کوتاه برای فراموش کردن لحظه ایه آن نداشته ها باشد .

اینجاست که دنیای کودکانه ی فرزند خود را با دست خودمان خراب کردیم و این دنیا را پر کردیم از پول و پول و پول و جایی برای محبت ، وقت گذاشتن برای فرزند ، بازی کردن های پدرانه ، نوازش های عاشقانه و … نگذاشتیم و دنیای کودکانه ی او را بی روح و خشک و جدی ساختیم و خودمان هم خبر نداریم که چه خیانتی در حق فرزند خود انجام داده ایم .

آیا این حق را ندارد که حال که بزرگ شده ، حق گرفته شده اش را از پدر و مادرش طلب کند ؟

چه خوب می شد که از همین الان ، دنیای کودکانه ی فرزند خود را جدی تر بگیریم و آینده ای پر از عقده های کودکی برای فرزند خود رقم نزنیم .

اشتراک گذاری این مطلب در :