دوران سالمندی نیازمند توجه و احترام مضاعف

:: نویسنده : بخش گوناگون
:: تاریخ انتشار : می 18, 2014
دوران سالمندی نیازمند توجه و احترام مضاعف

شما جزء کدام دسته از افراد این جامعه هستید ؟ آیا برای افراد سالمند اطرافتان احترام قائلید و به این فکر میکنید که شما هم روزی ممکن است دوران سالمندی را تجربه کنید ؟

سالمندی نیز مانند دیگر دوران زندگی چون کودکی ، نوجوانی ، جوانی و میانسالی برای هر کس که عمرش به دنیا باشد وجود خواهد داشت ، دورانی که انسان خیلی زودرنج تر ، احساسی تر و در برخی مواقع حتی تنهاتر از دیگر دوران زندگیش میشود و به همین نسبت عزت و کرامتش بیشتر خواهد شد ، چراکه حاصل عمرش هرچه که باشد ، محصول تلاش ، تجربه و سختی هاییست که در این مدت دوران چندین ساله اش طی کرده است.

شاید برخی از ما ، که آنچنان به این مسائل پایبند نیستیم و آنگونه که باید و شاید این مسائل را مهم نمیدانیم ، به این فکر نمیکنیم که روزی خود ما هم ممکن است به این دوران برسیم و یا حتی ممکن است اصلا برایمان مهم نباشد که در آینده و در دوران سالمندی ما ، رفتار دیگران با ما چگونه است ( چه بد و چه خوب ) !

ولی مطمئن باشیم که این افکار ممکن است در حال حاضر که جوانیم در ذهن برخی از ما وجود داشته باشد ولی بدون تردید آن دوران اینگونه نخواهد بود و جدای هرچیزی که ممکن است امروز برای ما اهمیت داشته باشد ، آن روزها فقط و فقط احترام ، توجه ، مهربانی و … برایمان اهمیت دارد البته نه به این ممعنی که بپنداریم مقصود از مهربانی و توجه ، ترحم است. خیر منظور مهربانی واقعی و بدون هرگونه ریا میباشد ، چون آن زمان به اندازه ای تجربه از این دنیا و مردمانش کسب کرده ایم که به راحتی تفاوت رفتارها را بشناسیم.

اگر دوران سالمندی را به درون خانواده ها بکشیم و پدر و مادرهایی که سن بالا دارند و یا پدربزرگ و مادربزگها را سالمندان اطراف زندگی خودمان قلمداد کنیم به این پرسش چه پاسخی خواهید داد ؟

آنها چه توقعی از اطرافیانشان دارند ؟ جز چیزهایی که تنها برای آنها میخواهند که میتواند خوشبختی ، عاقبت به خیری و سلامتی عزیزانش باشد ؟

مگر کم شنیدیم که با انجام کاری کوچک برای آنها با سخاوت هرچه تمام تر برایمان دعا میکنند که : « ایشالله عاقبت به خیر بشی » و از این دست دعاها ؟

آیا به نظر شما این اوج سخاوت و دوست داشتن نیست که با آنهمه زحمتی که برای بزرگ کردن تک تک ما کشیده اند بازهم برای خود چیزی نمیخواهند و هر آنجه میخواهند با بهانه ای کوچک برای ما طلب میکنند ؟

واقعا بعضی وقتها شاید فراموش میکنیم مهربانیهایشان را ، دوست داشتنهایشان را ، سخاوت هایشان را و تمام خوبیهایی که بدون مزد و منت برای ما خواسته اند و شاید همین باعث شده است که تصوری برای برخی از ما به وجود بیاید که بگوییم وظیفه شان بوده !

هر کس مسلما خودش بهتر میداند که خواسته اش از این دنیا چیست و رفتارش با دیگران چگونه است ولی تنها چیز مسلم اینست که احترام به سالمندان احترام به فردای خودمان است زیرا ما هم روزی پیر خواهیم شد و بدون شک توقع خواهیم داشت از اطرافیان خود که حاصل سالهای رفته ی عمرمان را نادیده و بی ارزش نپندارند و هرگونه که میخواهند با ما رفتار نکنند.

پس میشود با رفتاری مناسب تر ، دوران سالمندی را برای سالمندان اطرافمان شیرین تر کنیم .

اشتراک گذاری این مطلب در :